Polish Arabic Chinese (Traditional) Czech English French Georgian German Greek Hindi Hungarian Italian Japanese Russian Serbian Spanish Swedish Turkish Ukrainian

Wyrównywanie ciśnienia – porady i wskazówki od profesjonalisty Andrea Zuccari

Reklama

pon., 04/25/2022 - 21:50 -- MagdalenaL

Wyrównywanie ciśnienia – porady i wskazówki od profesjonalisty Andrea Zuccari

Po raz drugi Andrea Zuccari był gościem podczas jednego z naszych seminariów internetowych poświęconych aqua med. Również tym razem tematem było wyrównywanie ciśnienia w nurkowaniu. Jako doświadczony płetwonurek i osoba nurkująca na bezdechu, Andrea zna wszystkie pułapki i trudności, które mogą sprawić, że nurkowanie stanie się „problemem dla ucha”. Dzięki badaniom anatomicznym, pomiarom ciśnienia i testom funkcjonalnym, Andrea zdołał dopracować do perfekcji warunki i techniki skutecznego wyrównywania ciśnienia. Jego warsztaty i wykłady cieszą się tak dużą popularnością, ponieważ temat wyrównywania ciśnienia dotyczy każdego nurka i nie ma osoby, która przynajmniej kilka razy nie miała z tym problemów.

Ogólnym celem każdego z wykładów Zuccari’ego jest uświadomienie nurkom, co dzieje się w ich organizmie podczas manewru wyrównywania ciśnienia. Co dokładnie dzieje się podczas tego procesu?

  1. Jakie narządy biorą udział w wyrównywaniu ciśnienia?
  2. Jak mogę kontrolować te narządy?
  3. Nauka różnych technik wyrównywania ciśnienienia

Najpierw trochę anatomii:

Narządy lub struktury ciała biorące udział w wyrównywaniu ciśnienia.

Każde aktywne wyrównywanie ciśnienia wymaga przemieszczania „powietrza” przez jamy do ucha środkowego.

Puste przestrzenie wypełnione powietrzem:

  • Płuca
  • Jama ustna
  • Nosogardziel
  • Ucho środkowe

 

Organy biorące udział w wyrównywaniu ciśnienia:

  • Glottis (struny głosowe).

Głośnia jest jamą pomiędzy strunami głosowymi przymocowanymi do chrząstki i połączoną z płucami oraz jamą ustną.

  • Język

Język odgrywa ważną rolę w wyrównywaniu ciśnienia, ponieważ może dzielić jamę ustną na część przednią i tylną w różnych pozycjach. Stanie się to bardziej zrozumiałe w dalszej części „ćwiczeń wokalnych”.

  • Podniebienie miękkie (Palatum molle)

Podniebienie miękkie jest częścią dachu jamy ustnej i stanowi kontynuację podniebienia twardego. Składa się on z języczka (tzw. uvula) i velum palatini. Wokół podniebienia miękkiego znajdują się trzy małe mięśnie. O dwóch z nich, a mianowicie o mięśniu tensor veli palatini i mięśniu levator veli palatini, będziemy jeszcze wspominać osobno – więc pamiętaj! W wyrównywaniu ciśnienia istotną rolę odgrywa całe podniebienie miękkie, ponieważ łączy ono jamę ustną z jamą nosową.

 

  • Przewód słuchowy (Tuba auditiva)

Przewód słuchowy jest rurką o długości 30-35 mm, wyścieloną nabłonkiem rzęskowym, łączącą ucho środkowe z nosogardłem. Bez odpowiedniej wentylacji wyrównanie ciśnienia jest niemożliwe, ponieważ jest to jedyny dostęp do ucha środkowego. W normalnych warunkach przewód jest zamknięty, ale otwiera się podczas połykania, ziewania lub wydawania pewnych dźwięków, a także oczywiście podczas wyrównywania ciśnienia.

  • nagłośnia (epiglottis)

Nagłośnia to chrząstka pokryta błoną śluzową, która zamyka drogę do płuc podczas połykania. Jeśli tak się nie dzieje lub dzieje się to w sposób niepełny, gdy coś połykamy, dostaje się to do „niewłaściwej dziurki”. Nasadka bierze udział w wyrównywaniu ciśnienia tylko wtedy, gdy jest to osiągane przez połykanie.

 

Teraz czas na ćwiczenia!

 

Sprawdzenie narządów biorących udział w wyrównywaniu ciśnienia.

Poprzez różne ćwiczenia oddechowe i ćwiczenia mowy można uświadomić sobie istnienie poszczególnych narządów, aby w razie problemów wiedzieć, w jaki sposób je ukierunkować.

  • Glottis

Głośnia może być całkowicie otwarta, prawie zamknięta lub całkowicie zamknięta.

 

ĆWICZENIE 2.1:

Wysuń język i wdychaj i wydychaj powietrze przez niego przy szeroko otwartych ustach. Poczuj, że głośnia jest teraz otwarta.

 

ĆWICZENIE 2.2:

Powiedz „Aaaaaaahhhhh” z otwartymi ustami, wdychając i wydychając powietrze przez usta. W tym ćwiczeniu głośnia jest prawie zamknięta z powodu wibrujących strun głosowych.

 

ĆWICZENIE 2.3:

Wysuń język, zrób wdech przez usta, a następnie wstrzymaj oddech. Poczuj, że głośnia zamyka się i jest całkowicie zamknięta podczas wstrzymywania oddechu.

Wdech

Wstrzymanie oddechu

Podniebienie miękkie

Poniższe ćwiczenia pozwolą ci poznać położenie podniebienia miękkiego:

Pozycja otwarta

Pozycja zamknięta

 

ĆWICZENIE 2.4:

Wdychanie i wydychanie powietrza przez usta z otwartymi ustami. Położenie podniebienia miękkiego pozostaje otwarte. Z anatomicznego punktu widzenia powietrze mogłoby również wydostawać się przez nos. Ponieważ jednak przestrzeń powietrzna w kierunku ust jest znacznie szersza i większa, wydychane powietrze pokonuje drogę najmniejszego oporu przez usta.

 

ĆWICZENIE 2.5:

Wykonaj wdech i wydech raz przez otwarte usta, a następnie wdech i wydech przez nos z otwartymi ustami. Poczuj, jak zmienia się pozycja podniebienia miękkiego. Podczas oddychania przez nos podniebienie miękkie jest zamknięte, ponieważ w przeciwnym razie powietrze przepływa przez usta.

 

Możemy również uświadomić sobie pozycję otwartą i zamkniętą, mówiąc „Bbbbbbb” (podniebienie miękkie otwarte) lub „Mmmmmm”. (podniebienie miękkie zamknięte).

  • Język

Język może dzielić jamę ustną na przednią i tylną. Jest to możliwe w trzech różnych miejscach, a mianowicie przez wymawianie liter T (zamknięcie z przodu, tuż za górnymi zębami), CA (zamknięcie pośrodku) lub arabskiego, oddychającego H zamknięcie z tyłu – działa również w przypadku CH).

 

Tak zwane zamknięcie T można również wykonać za pomocą liter D lub N.

Podczas nurkowania usta nie mogą być szczelnie zamknięte ze względu na ustnik regulatora. W tym kontekście jeden z trzech możliwych rodzajów zamknięcia (T, CA lub H) jest zawsze wykorzystywany przez język do wypchnięcia powietrza z płuc z tylnej części jamy ustnej do jamy nosowej podczas wyrównywania ciśnienia za pomocą manewru Valsalvy.

 

ĆWICZENIE 2.6:

Wypróbuj przedstawiony powyżej manewr Valsalvy z zamknięciem T. Jeśli wykonasz tę czynność prawidłowo, przy zamkniętym nosie nozdrza lekko się rozchylają – to znak, że wykonałeś ją prawidłowo. Poczuj, że głośnia pozostaje otwarta!
 

ĆWICZENIE 2.7:

Podczas wyrównywania ciśnienia metodą Frenzla z językiem w pozycji T głośnia pozostaje zamknięta, ponieważ powietrze potrzebne do wyrównania ciśnienia nie pochodzi z płuc, lecz jest wtłaczane z jamy ustnej do jamy nosowej.

W przypadku obu technik podniebienie miękkie jest oczywiście otwarte!

 

Teraz wypróbuj obie techniki wyrównywania ciśnienia z różnymi zamknięciami języka: T, Ca i H.

 

ĆWICZENIE 2.8:

Wykonaj spontanicznie Valsalvę i Frenzla i poczuj, które zamknięcie języka jest naturalnie używane. Najczęściej stosowane są zamknięcia T i Ca, a najrzadziej H.

Techniki wyrównywania ciśnienia

Technika Valsalvy

Antonio Maria Valsalva był włoskim laryngologiem (1666 - 1723). Technika nazwana jego imieniem miała na celu ułatwienie wentylacji i usuwania ropy lub śluzu z ucha środkowego przez rurkę w przypadku zapalenia ucha środkowego. W tym celu stosował prasę brzuszną, czyli napinanie mięśni brzucha. Technika Valsalvy jest zatem oparta na dość wysokim ciśnieniu i zmniejsza objętość płuc. Jama ustna jest zamykana za pomocą zamka T, Ca lub H (patrz wyżej). To wysokie ciśnienie nie zawsze jest pożądane z medycznego punktu widzenia. Na przykład w przypadku obecności PFO (persistent foramen ovale) mikropęcherzyki powietrza z prawej strony serca mogą być przepychane do tętnicy po lewej stronie serca, co zwiększa ryzyko choroby dekompresyjnej. Ponadto zbyt silne próby wykonania zabiegu przy użyciu silnych mięśni brzucha mogą spowodować "wypchnięcie" obrzęku w kierunku nabłonka rzęskowego cewki. Potem trudno jest wyrównać ciśnienie. Ponadto, jeśli gradient ciśnienia jest zbyt duży, ścianki rurki będą przylegać do siebie i otwarcie rurki nie będzie możliwe lub będzie możliwe tylko z dużym trudem.

Technika Frenzla

Lekarz niemieckich sił powietrznych, Walter Gotthold Frenzel, opracował tę technikę w celu zwiększenia ciśnienia u pilotów myśliwców podczas szybkiego opadania z wysokości. Technika ta opiera się na „ciśnieniu mechanicznym”, ponieważ powietrze w jamie ustnej jest tłoczone przez język do tyłu i w górę do jamy nosowej. Język może znajdować się w pozycji T, Ca lub H. Technika Frenzla jest łagodną metodą wyrównywania ciśnienia, ponieważ wytwarza się mniejsze ciśnienie. Niektórzy nurkowie uważają, że łatwiej jest otworzyć rurkę. Ryzyko przetoczenia mikropęcherzyków w obecności PFO jest mniejsze niż w przypadku manewru Valsalvy. Jednak technika Frenzla nie chroni przed tym!

Zarówno w przypadku manewru Valsalvy, jak i Frenzla, podniebienie miękkie musi być oczywiście otwarte i drożne, aby umożliwić dostęp do jamy nosowej. Podczas próby Valsalvy głośnia jest otwarta, a podczas próby Frenzla zamknięta (patrz rysunki powyżej).

Bez użycia rąk

Dla bardzo doświadczonych, a zwłaszcza dla fotografów podwodnych, technika bez użycia rąk jest dobrą techniką, ponieważ – jak sama nazwa wskazuje – ręce nie są używane do zamykania nosa. Technika ta nie jest jednak łatwa do opanowania i wymaga praktyki.

W zależności od sposobu wykonania dzieli się je na:

1.    False
2.    Toynbee
3.    Pure

Ponieważ dwa małe mięśnie (tensor i levator veli palatini) są w to silnie zaangażowane, zrozummy najpierw ich położenie anatomiczne. Mięsień levator veli palatini pochodzi z kości skalistej (kości za uchem) i przyczepia się do podniebienia miękkiego, które napinając się, przesuwa do tyłu i do góry. W ten sposób zabiera ze sobą wejście rurki, która w tym czasie się otwiera. Mięsień tensor levi palatini również pochodzi z kości czaszki zwanej kością gnykową i przyczepia się do podniebienia miękkiego. Kiedy zaczyna działać, napina podniebienie miękkie, usztywniając w ten sposób przednią boczną ścianę rurki, która dzięki temu pozostaje w stanie otwartym.

 

Do 1.) False

Wyrównanie ciśnienia bez użycia rąk „False” (= fałszywe) jest wykonywane podobnie jak w przypadku Frenzla przez język. Nos jest zamknięty tylko przez bardzo szczelnie przylegającą maskę. Powietrze jest powoli „tłoczone” do tyłu i do góry przez język, który znajduje się w pozycji T. Ze względu na zmniejszającą się objętość jamy ustnej, ciśnienie wzrasta i powietrze wydostaje się przez jamę nosową w kierunku rurki. We współpracy z dwoma małymi mięśniami (musculi tensor i levator veli palatini) przewód otwiera się i może nastąpić wyrównanie ciśnienia w uchu środkowym. Jeśli podniebienie miękkie jest otwarte, głośnia jest zamknięta.

Do 2.) Toynbee

Technika ta została nazwana na cześć brytyjskiego laryngologa Josepha Toynbee (1815-1866). Odkrył on, że mięśnie tensor i levator veli palatini otwierają przewód podczas aktu połykania. Niektórym nurkom udaje się wyrównać ciśnienie wyłącznie poprzez połykanie.

Do 3.) Pure

Przy odrobinie wprawy można nauczyć się świadomie kontrolować mięśnie odpowiedzialne za otwieranie rurki. Można tego spróbować poprzez celowe napinanie mięśni wokół stawu szczękowego i podniebienia miękkiego. Do pomocy można również wykorzystać mięśnie krtani. Musisz to wypróbować. Jeśli uda ci się napiąć dwa małe mięśnie pomocnicze kanalików, poczujesz zmianę ciśnienia w uchu środkowym i będziesz wiedział, że to zadziałało.

 

 

 

 

Autor: 
tłum. Julia Myszyńska
Polub Plportal.pl:

Reklama